7 Juli - 18 Juli Sorges (Dordogne) - Captieux (Gironde)
Woensdag 7 juli Sorges (Dordogne) - 17,5 km (1349 km)
Vanmorgen uit Thiviers vertrokken, het begon weer gigantisch te regenen. Dus eerst maar een tijdje in de kerk gaan schuilen. Toch op pad gegaan. Veel wind onderweg en de zware zak met regen wind in de open vlaktes is niet leuk. Uiteindelijk toch in Sorges aangekomen waar een nieuwe refugio geopend is naast de kerk. In het boek zag ik dat er voornamelijk Fransen lopen. Henk uit Eindhoven was 31 mei al daar, snelle Henk. Omdat ik geen wekker heb en om 8.30 uit de refugio moet zijn heb ik de buurjongens ingeschakeld om mij te wekken. Om de hoek in de supermarkt ontmoette ik een Amsterdamse jongen met een Noors meisje daar heb ik gezellig thee mee gedronken. Weer eens iets anders dan altijd maar alleen of met een paar Fransen. De refugio is erg goed keuken douche wasmachine oven e 6 bedden en voor slecht weer een goede uitkomst.
Donderdag 8 juli Périgueux 24 km
Vandaag was het weer bar. Het was nauwelijks te doen met de storm. Toch doorbeuken. Onderweg toen ik in Cornille was een andere weg genomen en het laatste stuk meegereden. Daar ik toch naar de Décathlon moest voor de gebroken tentstok heb ik me daar maar af laten zetten. Intussen werd het me wel duidelijk dat het niets werd in de tent met een kapotte stok in dat weer, dus naar de auberge (jeugdherberg). En wie kwam ik daar tegen? Annie en Bernard. En andere pelgrim die zij weer kenden en ik hebben heerlijk met elkaar gegeten en houden contact richting Spanje. De nacht in de jeugdherberg was erg onrustig, veel gesmijt met de deuren en veel herrie. Ik liep om 6.00 uur al, in het donker op straat. Annie en Bernard hielden een dag rust. Dat was ik ook van plan maar had weinig zin in weer zo'n nacht. Dus ik besloot door te gaan. O ja Annie en Bernard hadden ook in Neuves bij de zusters geslapen, zij mochten niet op een kamer van de zusters, dus elk 11 euro en een aparte kamer. Mooi dus mijn probleem met de zusters overkomt een echtpaar dus ook. We hebben er hartelijk om gelachen.
|
|
|
Vrijdag 9 juli Saint-Astier 25,8 km
Vanmorgen eerst rondgekeken in Périgueux. Nadat ik gisteren overleg met een kennis had gepleegd over mijn tent, nu op zoek naar een pijpje. In Chancelade vind ik een technisch bedrijf er komt een buis ter voorschijn. In de werkplaats maak i zelf een mooi pijpje, heerlijk weer eens even gewoon een klusje doen. Het regent toch, dus ik heb geen haast. Als ik klaar ben is de regen opgeouden en meteen is het weer snikheet. Ik loop door fantastische dorpjes en buurtschapjes, wel veel klimmen en dalen en door een vallei bos. St. Astier zou ik niet halen dus in Annesse zocht ik een slaapplek. Bij de plaatselijke bar liet ik ze de marie bellen voor een plekje voor de tent of de sleutel voor de Gite Rural. Nu deze gemeente had een andere oplossing, ik werd in de auto gestopt en naar St. Astier gebracht. Daar was een camping. Ik nog uitleggen dat ik geen geld heb voor een 3 sterren camping van 10 euro, dus toen naar de pastoor. Hier is de pastorie - dag!. En daar stond ik midden op het kerkplein, gedumpt. Toen ging een deur open en vroeg een mevrouw of ik onderdak zocht. Het bleek een moeder met 7 kinderen te zijn ui Tahiti, die heerlijk kon koken. Een kamer, een ligbad dus ik was weer helemaal blij. Aardige mensen zijn er echt genoeg onderweg.
|
Zaterdag en zondag 10 en 11 juli Mussidan
Al vroeg vertrokken. Mooi weer, warm en goed loopweer. In Neeuvi was er markt en onderweg bij de camping even koffie gedronken. Ik zou tot maandag moeten wachten voor de post in Mussidan, dus de hele dag een beetje getutteld of ik het in een of twee dagen zou lopen. Toch besloten door te gaan en in Mussidan een rustdag te houden. Want dat was al weer even geleden. In Mussidan zat een gewone simpele gemeente camping met gewone municipale tarieven 6,- euro voor 2 nachten aan de rivier - rand centrum. Zaterdag bij de grote Intermarché boodschappen gedaan en zondag heerlijk rust gehouden. Nog steeds probeer ik gewicht uit mijn rugzak te krijgen. Maar de spullen die ik apart gelegd heb, heb ik zondag toch weer nodig, dus er gaat weer bijna niets terug. Op de camping ontmoette ik een Norse fietsvakantie reisleidster met wie ik een tijdje leuk gesproken heb en afgesproken om elkaar over 3 weken in de Pyreneeën weer te ontmoeten waar zij alleen naar toe gaat. Toen ik s'avonds naar bed wilde kreeg ik bezoek. Alain, een fransman met 2 nieuwe bermuda broeken voor Ingrid voor onderweg. En of ik mee ging eten inde bistro, maar Ingrid had al gegeten. Dus Allain kon een kop koffie krijgen en daarna opkrassen. Dit was toch de route van St. Jaques? Het begint meer Sint Niclaas te worden. Wel lief allemaal en de broeken passen goed, maar kunnen niet mee dus helaas pindakaas, broeken in de post.
Maandag 12 juli Fraisse
Vanmorgen naar de post. Gelukkig mijn pakketje is er. Na wat gegoochel met spullen gaan er twee pakjes weg. Ik heb de nieuwe route, de Michelinkaart en ik kan tot Saint-Jean-Pied-de-Port (Pyrénées-Atlantiques) weer vooruit. Vanmorgen was het weer knalhard gaan regenen toen ik net de tent stond in te pakken dus besloot ik om bij het restaurant even de route te bewerken en ondertussen de tent op het terras te drogen te hangen. Toen ik alles weer voor elkaar had ben ik vertrokken. Ik heb vandaag weer een nieuw experiment, ik had te tussensolen uit mijn schoenen gehaald omdat ik daar natte voeten van kreeg en van de Meindl zolen veel eelt. Nu heb ik andere zooltjes onder de Meindl's gedaan en had hetzelfde probleem. Nu heb ik er allemaal gaatjes ingeknipt, dat ging beter. Onderweg heb ik ze boven op mijn Meindl gedaan en dit gaat goed. Gevolg 14.00 uur gaan lopen en om 18.30 17,5 km gelopen heuveltje op en af, met nog een paar pauzes. (racekip - opmerking redactie). Dus nu begin ik ook echt snelheid te maken. Ik zat te twijfelen of ik nog door zou lopen tot Bazage omdat daar een camping is, maar toen ik een man spraak kon ik mijn tent wel in de boomgaard van zijn kunstschilderatelier neerzetten en 17,5 km vond ik mooi zat voor vandaag. Dus nu woon ik weer in een boomgaard. Het is weer helemaal goed zo. De route hiernaartoe is waanzinnig mooi. Een heel mooi gevarieerd bos en zo met de ondergaande zon en windstil gewoon idyllisch. Jammer dat die Fransen als achterlijke rijden op die kleine weggetjes. En sinds ik van de week al een keer door een inhalende auto bijna uit de linker berm werd gereden, wel geschampt, pas ik een beetje op na 17.00 uur als ze naar huis gaan. Waar ik achter ben gekomen dat in de telefooncel een nummer staat waarop je terug gebeld kunt worden en bij veel gemeentehuizen zit een kraan. En bellen met een opwaardeerkaart die je bij het postkantoor koopt is enorm handig omdat je daarmee zowel in een munttelefoon als een kaarttelefoon kunt bellen. Verder kun je enveloppen gewoon vol proppen en een 0,50 eurocent postzegel plakken, alleen moet die dan niet bij het postkantoor afgeven maar in de bus stoppen. Strafporto werkt niet in het buitenland. Is er nog iemand die onderdak zoek tot oktober? Mijn huis is leeg en beschikbaar, eengezinswoning gemeubileerd met 3 slaapkamers, 15 minuten van Schiphol. Stuur dan een mailtje naar de site. Het loopt wel lekker als de portemonnee niet zo heel krap is. Zonder mensen in mijn huis wordt het een karige tocht of moet ik straks stoppen omdat het geld op is? Dat zou jammer zijn. Verder ben ik ontzettend blij dat het met mijn gezondheid erg goed gaat. Ik voel me vitaal en sterk ondanks de veel te zware rugzak heb ik eigenlijk helemaal geen klachten en met de voeten, schoenen en blaren gaat het goed. Wel vind ik dat deze route wel erg veel asfalt is, de volgende keer neem ik de GR. Heel soms kom ik internet tegen, ik vindt het heel leuk als ik dan weer eens wat support bij de reacties kan lezen of een briefje vind in de post restante, want als je zoveel alleen bent is post een hele belangrijke motor.
Dinsdag 13 juli Sainte-Foy-la-Grande (Gironde) 17 km
Vannacht weer met een slang onder mijn matras in de weer. Ik doe het niet meer in hoog gras - mijn tent opzetten, want echt vrolijk word ik er niet van. Maar tijdje meppen en naar bed, als je slaapt heb je het toch niet door. Vanmorgen bij de Marie mijn kleren gewassen en gaan lopen naar Sainte Foy. Onderweg kwam ik langs de camping waar ik de vorige dag naar toe wilde. Nu even kijken naar de prijs, 10 euro, ik het terrein op of ik brood kon kopen. Dat kon wel. Bevroren brood mee voor onderweg. Ik had in het bos een vos zien wegrennen. Even later zag ik hem weer. Die zat te beren. Blij dat ik dit niet in de schemer heb. Van vossen heb ik geen verstand. Na mijn cursus slangenkunde, wel van slangen. (oppassen voor slangen met een V en de bruine doen niks). Ik ben hier echt in de Bourgogne tussen de druiven door en de zonnebloemen. In St. Foy op zoek naar een slaapplaats. Ik ontmoet Kees. Een Fransman die Nederlands spreekt. Ik mag wel in de tuin van het centrum waar hij woont. Ik mee naar de psychiatrische inrichting. De leiding durft geen beslissing te nemen en de directeur is er niet. De psychiater weet wel een oplossing. Ik in de auto naar de camping 40,- euro voor de camping en voor eten. Ik werd er helmaal stil van. Op de camping was er weer feest. Gelukkig nu normale muziek dat was niet zo erg.
Woensdag 14 juli (nationale feestdag) Pellegrue (Gironde) 20 km
Het was vandaag weer bloedheet en benauwd. Vanmorgen nog net het laatste brood bij de bakker en aan de wandel. Het eerste stuk schot niet op. Na 16.00 uur kreeg ik de sokken erin en liep ik flink door. Tussen 18.00 en 20.00 uur is zo lekker om te lopen. Ondergaande zon en een windje en de omgeving is hier mooi afwisselend, heuvelachtig, open stukken. Het was 19.30 uur toen ik nog 5 km moest lopen en het spoor bijster was. Welke weg is dit? Bruggetje, bruggetje, watertje. Het lijkt allemaal op elkaar. Toen bleek ik aardig uit de richting te zijn. Een motor wist het ook niet. En automobilist zou me wel even afzetten. Ik dacht op de route, nee pelgrim bij de pastoor. Pastoor ik heb hier een Pelgrim die verdwaald is. Nu heb ik een etage met ligbad en keuken voor 5,- euro, dat is een goede pelgrimsprijs. Ik heb na mijn diner uit de rugzak heerlijk in bad gelegen. De kleren hangen te drogen en de batterijen in de lader en ik ene echt bed zonder slangen. Ultreya het lijkt wel pelgrimen.
Donderdag 15 juli La Réole (Gironde)
Vandaag opnieuw een hittegolf. De route was veel asfalt, snikheet. De dorpjes die ik tegenkwam was niets en de enige auberge-restaurant werd verbouwd. Het was een lange tippel, uiteindelijk La Réole bereikt waar de VVV nog open was en ik bij een hele lieve familie terechtkwam. Eigenlijk had ik naar de camping zullen gaan, maar daar wilde ze niets van weten. In hun tuin hebben ze klein Lourdes, de man maakt allemaal miniatuur kerkjes. Echte St. Jaques vrienden. Na een heerlijk maal een goed bad en een goed ontbijt heeft hij nog een busje gas voor me gehaald en me gewezen op een pelgrim op de muur van een gebouw, toen naar Bazas.
Vrijdag 16 juli Bazas
Opnieuw smoorheet, op straat was het geen harden, dus de camping al helemaal niet. Na weer langzaam maar gestaag doorklunen heb ik het bij Auros voor gezien gehouden. Een auto bracht me naar Bazas waar ik opnieuw bij een heel fin gezin werd opgevangen. Me een beetje voorbereid op Les Landes en s'nachts goed geslapen. Mijn kleren allemaal in de wasmachine en opnieuw mocht ik niet betalen.
Zaterdag 17 juli Captieux (Gironde)
De weg naar Captieux was voornamelijk door het bos. Het was zo heet dat ik maar in mijn onderbroek ben gaan lopen. De route was onderweg wat onduidelijk dus ergens bij Beaulac belandde ik in hoog gras met bramen en prikkels. Dwars over dwars door die narigheid heen tot ik op de autoweg was. Bij de volgende weg weer rechtsaf en toen kwam ik weer op de route. Naar Beaulac 10 km treinrails. Omdat ik niet op hoefde te letten kon ik vrij snel lopen en om 17.00 uur was ik in Captieux. Onderdak was niet zo simpel. De politie wilde me 5 km terugsturen, daar trapte ik niet in. In de supermarkt ging de winkelier bellen. Dat werd niks, tot er een klant aanbod dat ik bij hem mocht slapen. En zo belandde ik bij Parijsenaren in hun zomerhuis in Giscos. Dat was maar goed ook want die nacht kwam er ernstig onweer en in Les Landes kan dat heel gevaarlijk zijn.
|
