|
Rocroi
Voor normaal geoefende lopers en peulenschil, die lopen 25 tot 30 km per dag (zeggen ze), maar tot nu toe sneden zij allerlei stukjes af. Dat ben ik nu ook maar gaan doen. Vandaag heb ik een interview gehad met de krant en morgen gaan wij foto's maken. Het is de L' Ardennais. Zij zal het artikel naar de site mailen. Ik ben blij dat ik mijn tent heb en veel bij mensen in de tuin kan staan of op landjes, want ook de campings zijn behoorlijk aan de prijs, in ieder geval in België. Omdat het zo koud is, vanavond vriest het ook weer, begin ik laat te lopen en om 19:00 - 20:00 uur als mijn tent staat, mijn eten en koffie op is, probeer ik nog even iets te schrijven en ga ik slapen. Op dit moment heb ik een appartement met 2 kamers in het centrum met keuken, douche en toilet en een grote binnenplaats voor 10,- Euro. Ik heb hier meteen een rustdag aan geplakt. Naar de e-mail heb ik vanaf Namur (Namen) niet meer gekeken. Omdat ik veel wild kampeer vraag ik alleen om 2 liter water en bezoek ik soms een supermarkt. Bellen doe ik ook weinig. Op zich gaat het wel goed, ik merk dat ik niet te veel moet willen, omdat ik mijn lijf dan uitput, dus rustig aan. Ik denk als het mooi weer wordt dak ik dan wel wat meer kilometers ga maken nu is het slapen in de tent en s'morgens in de vocht opbreken al een hele klus. Binnen slapen is beter, maar ja daar heb ik geen geld voor. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik dat wild kamperen wel fijn vindt. Iedere dag is een verrassing en op menige plek ben ik beter af dan op een camping. Ik stel weinig eisen en douchen wordt dan ook een luxe als ik het een keer kan doen. In Leffe in een klooster geslapen dat is mij niet zo goed bevallen, de regels en de hiërarchie, laat mij maar lekker buiten klooien met mijn pannetjes en mijn wasje. Ik heb erg mooie dorpjes gezien en ook mooie natuur. Het is een genoot om zo door de wereld te dwalen en als vreemdeling ergens aan te kloppen. De mensen zijn erg aardig en ik krijg veel onderweg. Veel mensen zijn zodanig onder de indruk dat ik zo ver aan het lopen ben, zeker als ik vertel dat ik erg ziek was en afgelopen zomer nog geen 100 meter kon lopen. Iets wat ik opvallend vind dat me emotioneel zo sterk voel. Vannacht ben ik door de aanhoudende regen in een schuilhut blijven steken en ik liep nat te tobben en ook was ik niet bang. Wel was ik blij toen ik vanmorgen een auto in het bos trof die mij kon vertellen hoe het toch met die route zat. Het routeboekje GR654 is behoorlijk vaag en soms hebben ze de route omgelegd of 3 andere routes erdoorheen gelegd met identieke wegnummers. Morgen nog een rustdag. Ben nu alle kleren aan het drogen en woensdag op weg naar Reims.
Tot zo ver de groeten Ingrid.
21 april woensdag
Vanmorgen stond ik bepakt en bezakt klaar om te vertrekken, had ik mijn pet in de auto van de journaliste laten liggen. Bij de V.V.V. gebeld, ze kwam hem brengen en zijn we samen koffie gaan drinken. Toen kwam ik Henk tegen. Ook een pelgrim. Met hem ben ik gaan lunchen. Ik stelde voor om samen de hut te delen. We hebben boodschappen gedaan en wat rondgekeken Die avond stamppot andijvie gemaakt en we hebben allerlei ervaringen uitgewisseld over de route, onderdak en dingen die we tegen komen onderweg. Henk is 4-4-04 vertrokken. Vanaf morgen wil ik wat meer structureren 20 km per dag moet te doen zijn. 3 km per uur 2x15 min pauze en 1.30 min pauze om te eten.
22 april donderdagavond.
Om 9 uur met Henk vertrokken. We zijn over de D22 naar Rimogne gelopen. Onderweg heb ik koffie gemaakt met een broodje. Henk is dat niet gewend, maar pauzes zijn belangrijk. Hij moet maar wat geduld opbrengen. Door de harde wind duurde het even voor het water kookte. In Rimogne stelde ik voor om na de koffie op te splitsen. Kan hij zijn eigen plan trekken en kan ik ook mijn gang weer gaan. We hebben samen 12 km gelopen. Vanaf Rimogne over een kaarsrechte weg via Chatelet sur Sormonne naar Rouvroi sur Audry. Ojee, snelweg met veel vrachtauto's. Maar rustig aan, goed uitkijken en gewoon doorlopen. Bij een weiland vol koeien komen ze op m'n fluitje af en rennen mee tot het volgende weitje. Dan begint het opnieuw. Drie kuddes koeien rennen nieuwsgierig met me mee. Dan slaat het weer om en gaat het regenen gelukkig niet hard. In Rouvroi ben ik bekaf. In het café gevraagd naar onderdak. De patron had een huis boven het café wat opgeknapt werd. Inmiddels heb ik mij geïnstalleerd. De wasbak loopt niet door, het licht doet het niet, ik mag niet koken, maar heb toch maar koffie gezet met m'n gasje. Straks ga ik mijn geplakte slaapmatje uitproberen. Het avondeten was een baguette met worst, yoghurt en heerlijke wafels. Ik ben nu 3,5 week onderweg. Henk was de derde pelgrim en de eerste met wie ik wat inhoudelijk kon praten over wat er onderweg met je gebeurd. Inmiddels lig ik in m'n bedje (het matje blijft goed) met een verstopte wasbak komt van wassen en tandenpoetsen niet veel terecht. Nu ja het is wel goed. Het doet me denken aan de kraakpanden van vroeger. De laatste dagen krijg ik veel meer ruimte voor de inhoud van het pelgrimeren en daar gaan de gesprekken nu ook over. Jullie moesten me eens horen met m'n steenkool Frans. De Fransen lachen zich krom. Vandaag wilde ik een nietmachine gebruiken. Papiertje erbij en dan roepen zij de naam, die herhaal ik twee keer en vergeet het prompt weer. Elke keer een paar woorden erbij en de gesprekken lukken steeds beter, als zij ook maar krom praten.
23 april vrijdagmorgen 6.50 uur.
De vogels fluiten weer. Ik heb goed geslapen. Frankrijk is hier echt begonnen WC zonder bril, koeien in stallen tussen de winkels en dorpen die volgens mij behoorlijk arm zijn. Ben een beetje gebroken wakker geworden 20 km met zware bepakking te veel? poncho weg? jack weg? sandalen weg? Er is niks wat ik niet gebruik. Een trein dendert voorbij. De lucht is weer blauw. Ik ga maar eens opstaan, pakken en vertrekken.
Vrijdagavond 22.00 uur Signy l'Abbye
Het was weer een spannende dag. Fantastisch mooi weer, supermarkt aan de overkant, water mee een kop koffie in de kroeg en om 10 uur op pad. Via Servin de Randonnee op. Weer pijn aan m'n tenen, pleisters erop. Lopen stoppen, lopen stoppen. Tot ik verkeerd uit het bos kwam bij Vaux Villaine. Ik ben naar Neuf Maison gelopen en zat net in een tuin te lunchen toen er een wagen stopte. Ik dacht dat de man er woonde, bood hem koffie aan, kwam hij met een rol beschuit en een zak planten? Bleken er twee grote vissen in te zitten. Later kwam er nog een oud vrouwtje bij, die me bedankte dat ik hun dorp aandeed. De man bleek verderop te wonen. Ineens pakt hij een groot mes en begint de vissen te slachten. Alle afval gooit hij zo op de grond. Met het bloed nog aan z'n handen biedt hij aan om me naar Signy l'Abbye te brengen. Nu, aangezien hij zo gek doet bedank ik en ga lopen. Krijg weer pijn aan m'n voeten zooltjes eruit. Zijn die schoenen nu echt te klein? Zonder zooltjes loop ik fluitend verder en om 17.30 bereik ik Signy. Ik heb m'n besluit genomen, bij de eerste de beste grote stad ga ik andere schoen kopen. Op de camping van Signy staan Hollanders met een tent. Toen ik hoorde dat het hele washok vol kleren hing, ben ik als een speer al mijn kleren gaan wassen. Ik lig nu te kooi in m'n lange onderbroek en jack. De 111Crest hangt te drogen. Ik heb twee pittige dagen achter de rug, morgen maar een kort stukje en eerst m'n kleren drogen. Het was een lange zware dag. De laatste 5 km zat ik tot m'n enkels in de blubber. Het is nu 22.45 ik ga slapen.
Zaterdag 24 april 7 uur.
Hub naar het washok, hoe is het met m'n was? Miep Kraak van de huishoud service kan meteen weer aan de gang. Alle was naar buiten, de vroege zon is al warm. M'n waslijntje is goud. Mijn loopbroek is al bijna droog en de fleece ook. Nog even terug in mijn slaapzak met een kop koffie en een shaggie. zaterdagavond. Ben vanmiddag pas laat vertrokken. Ik heb de kleren die ik vannacht aan had ook maar even gewassen. Alles is weer schoon. Boodschappen gedaan, geluncht en gaan lopen. Eerst via de weg. Maar ze hebben hier auto's zonder rem, dus toch maar weer via het bos. Daar kwam ik een paar malloten tegen waarvan ik dacht, als vrouw alleen ben je behoorlijk kwetsbaar. Maar ze bleven zoet. Ik heb het gevoel of ik een Visa met een tender vol hout ben. Lood in m'n rugzak en die schoen zonder zooltjes is het ook niet. Ik sta nu met m'n tentje aan de rand van het bos bij een keurig Frans gezin. Het lijken Parijzenaren. Zij was wat stuurs toen ik vroeg of ik op het landje naast hun mocht staan. Hij stelde voor om in de tuin mijn tent op te zetten en vertelde waar het toilet en de douche was. Dus kwam het ook nu weer goed.
24 april zaterdagavond 21.45 in La Lobbe
Rondje door het dorp. Het restaurant is dicht. Winkels heb ik niet gezien en als je het boekje moet geloven kun je hier koffie drinken, eten, slapen, boodschappen doen. Dus selfsupporting is weer lonend. Ik had vandaag wel een beetje te doen met die dames met hun karretje, want de Randonees kunnen zij niet lopen en op de weg is levens gevaarlijk. De fietser had ook een karretje die duwt fiets+kar+18 kg de berg op. Waarom ik niet met de fiets gegaan ben? Nu omdat ik dit wel wist en er niet benieuwd naar ben. Ik geniet met volle teugen van het landschap en verbaas me steeds meer waarom het verschil tussen Nederland en hier zo groot is. Het lopen op zich is enorm rust gevend. Nu het warm begint te worden merk je dat het klimaat hier droger is. Het doet me een beetje denken aan de periode dat ik in Zwitserland woonde en heerlijk door de bergen liep en aan de rand van een akker zomaar zat te kijken. Dat doe ik nu ook geregeld. De bossen zijn hier ook veel gevarieerder dan in België. Soms vind ik het erg jammer dat ik de taal niet machtig ben. Ik zou graag willen weten hoe het met al die kasteeltjes zit. Dan zie je zo'n klein dorpje met een groot kasteel en het ene dorp valt bijna uit elkaar terwijl het andere dorp allemaal mooie huizen heeft. Ook veel kerken zijn verwaarloosd terwijl andere erg mooi zijn. Het is een enerverende tijd. Geen dag hetzelfde, geen horizon hetzelfde, geen dorp hetzelfde. Over die stugge Fransen? Ik vind de mensen die ik spreek erg aardig en ze doen best wel moeite om met je te praten ook al is dat ingewikkeld door de taal. Ik heb geen spijt dat ik op pad ben gegaan, ook al begin ik de laatste dagen een beetje tegen mezelf aan te lopen. Ik wil sneller dan mijn bepakking toelaat en mijn voeten doen niet wat ik wil. Toch blijf ik lachen en genieten. Als ik op de kaart zie dat ik weer een stukje verder ben, ben ik blij. Vanmorgen heb ik op de camping een uur staan te trainen in de warme zon, naast de waterval, en ik voelde dat mijn lijf dat nodig heeft. 15 km per dag is voor mij genoeg. Dat het daarmee niet opschiet, jammer dan. Ik begin nu te merken dat mijn heupen, bovenbenen en schouderbladen veel te verduren hebben dus luisteren naar mijn lichaam is heel belangrijk. Ik heb weinig zin om me stuk te lopen en dat ik behoorlijk ongetraind ben begint me nu ook parten te spelen. En toch, ik ga het halen. Ik bijt me door alle tegenslagen heen. Soms denk ik spontaan aan hoe het zou zijn als ik met iemand samen zou zijn geweest. Volgens mij krijg je dan veel minder voor elkaar en ga je veel meer vakantieachtig in de weer. Simpel en goedkoop is makkelijker alleen.
25 april zondagavond 20.10 Hautville
Zo ik ben weer verhuisd. Ik woon nu in Hautville. Mijn terreingenoten zijn kippen een haan en heel veel konijnen. Ik ben bij een hobbyboer beland. Het is ook echt zondag. Ik kreeg een zak chips, bier, stokbrood, kaas, ham, koekjes en in de schuur bij de konijnen is stromend water. De boer had nog wat blokken hout dus ik heb een luxe tafel en een stoel. Hoe de dag verliep...Vanmorgen koffie gekregen bij het keurige gezin bij wie ik in de tuin stond in La Lobbe. Om 11.30 via de Randonees naar Wasigny gelopen. Vlak voor Wasigny geprobeerd mijn zooltjes door te knippen want in de schoenen lukte niet meer. Doorgeknipte zooltjes werkt niet. Dus zonder zolen naar Reims. He, een café en open. Ik naar binnen koffie, aansteker, vloeitjes ze had het allemaal. Doorgelopen, tijdje getwijfeld over de weg naar Hebigny of de Randonee. Besloten om naar Justine te gaan en daar te kijken of ik Hautville nog zou trekken. Met die vervelende schoenen zonder binnenzool. Vlak voor Justine kwam ik drie mensen tegen vlak daarna een man in de bosjes. Ik dacht dat hij tegen een boom stond te praten. Maar nee, zijn hond lag daar beneden in het water. Ik zag de bui al hangen ik het water in en zeiknat? Dus ik wachtte het even af. Hij valt ook naar beneden. Toen stonden ze allebei in het water en de wallekant giga stijl. Ik hem helpen toen er een vrouw aan kwam met riempjes. Haar poedel was inmiddels ook naar beneden. Toen hebben we samen honden en baas naar boven gehaald. Ik maakte een foto van de natte man en moest mee appelcider drinken op een heel idyllisch boerderijtje waar ze aan het rentenieren zijn. Voor deze dingen heb je toch nooit tijd als je op schema loopt? Om 6 uur besloot ik nog een eindje door te lopen. Ze wisten een goede weg 3/4 uur later kwam ik in Hauteville. Daar woon ik nu tussen de konijnen en de kippen. Morgenochtend vind ik vast wel een vers eitje. Nu is het 21.00 uur. Het eitje mocht ik uitzoeken toen de kippen op stok gingen. Ook de oplader in de werkplaats daar heb ik de sleutel van. Ik heb net even gekeken hoe ik simpel in Reims kom. Daar gaat er nog 2 kilo spullen terug.
26 april 9.00 uur
Net wakker geworden. De zon is warm de wind is fris. De haan heeft vanmorgen al hele verhalen gekukeld en de kippen bebben vrolijk mee. Dat jullie dus niet het gevoel hebben dat ik moederziel allen zit opgesloten tussen de houtstapels. Je had gelijk Jac, wat je zei over de compeed. Nu ik kon ze ongeveer uit m'n sokken schrapen. Ze plakken overal behalve waar het moet. Het is nu bijna 10.00 uur. Ik ga zo koffie zetten en inpakken. Loop naar Chateau Porcien daar zijn vast winkels voor nieuwe pleisters. Het derde pak alweer. Die schoenen dat is wat en het zijn toch je wielen en als die niet willen oehoehoe. Ik geniet van mijn fantastische privé kamperen bij de boer. De kerkklok heeft het druk. Die slaat om het kwartier en de boemboemboem auto's hebben ze hier ook. Mijn tent staat heerlijk met de deur naar de zon. Ik heb geen haast nu ik lekker in het zonnetje lig te schrijven. Maar..............ik moet er wel uit een dag is zo weer voorbij.
Groeten Ingrid.
maandagavond 26 april Banzy-la-Salonaie
Vanmorgen om 11.30 uit mijn dierenboerderij vertrokken. Even bij de kerk in Hautville gekeken, werd nog uitgenodigd voor de lunch door een meneer die me de beelden in de kerk liet zien. Maar sorry, ik moet nog gaan lopen. Snikheet, wind, prachtige windveren in de lucht en de horizon is heel divers. Om 12.30 ga ik lunchen op de top van de heuvel uit de wind. Mijn brie loopt al bijna uit z'n stokbrood. Het beetje overgebleven chips bewaar ik net als de appel. Ik loop naar Chateau Porcien. Daar wil ik boodschappen doen. Maar jammer dan, alles zit dicht. Wel is de La Poste open. Ik vraag een doos en trek mijn rugzak leeg. DUMPEN Ik heb drie dagen nagedacht en al spullen uitgeselecteerd. regencape, regenpijpen, kiezen jack of cape. Jack is sneller droog en handiger en weegt minder. Loopbroek is ook snel droog. Als het regent dan wordt alles maar nat al met al toch weer 1.5 kg. Ook koop ik weer twee belkaarten. Bel Yan op. Wordt een beetje sip. Financiele problemen thuis? Rekeningen terug gestuurd? Ik snap er niets van had alles goed geregeld. Ik heb wel wat anders aan m'n hoofd. Pijn aan m'n voeten waardoor ik slecht vooruit kom en teveel gewicht aan m'n lijf. Ik moet in Reims andere schoenen hebben. Na het tel.gesprek ben ik helemaal down alsof ik geen nieuwe schoenen mag kopen en me aanstel. Moedeloos ga ik naar de tabac daar hebben ze tenminste koffie. Tot 16.30 blijf ik daar zitten en schrijf Gea over hoe de financiele toesta6D1nd moet worden opgelost. Daarna besluit ik verder te gaan. Maar na 500 meter gooi ik mijn schoenen uit en bijna gooi ik ze in de plomp. Op sandalen en met mijn schoenen achterop loop ik verder. Na een tijdje stop ik weer, nieuwe pleisters om mijn tenen en er komt een schip aan. Hij moet schutten. Zal ik vragen of ik mee mag? Nee niet doen, ik ben veel te sjacherijnig. Lopen is beter. Tot Asfeld is nog 12 km. dat haal ik niet. Om 18.00 ga ik nog een stuk brood met honing eten en een kop koffie maken. Als ik daarna nog 5 km doorloop zijn er twee dorpjes. Om 20.00 kom ik aan in Blancy. Alles is uitgestorven. Ik zie een telefooncel Eerst Gea bellen wat er nou precies aan de hand is. Nu gelukkig het probleem is weer opgelost. Gelukkig. Nu moet ik nog onderdak en het is al laat. Ik loop door het dorp. Een voetbalveld en een kraan die het doet. Bij een hek met een bel, bel ik aan. De man gaat de burgemeester bellen. Ook vraag ik of ik wat boodschappen mag kopen om dat ik al sinds Signy l 'Abbye alles dicht vond. Ja hoor, beetje bedenkelijk kijken, hij stuurt haar naar binnen en ze komt terug met ravioli, stokbrood, koek, pak koekjes, yoghurt. Dus ik heb weer te eten vanavond. Gauw m'n tent opgezet en eten gemaakt. Nu begint het donker te worden. Mijn humeur is gelukkig weer opgeklaard ik ben blij dat ik ben doorgelopen. Mijn heupen doen zeer. Morgen eerst maar eens gaan trainen voor ik verder ga.
|
