9 Juni - 6 Juli Corbigny - Thiviers (Dordogne)
Op 28 mei ben ik vanuit Corbigny naar huis gegaan. In Nederland moest ik het schoenen en voetenprobleem oplossen. Het koste even tijd maar zowel de schoenen en de voeten zijn gelukt. Ik heb nu Meindl Tibet maat 8 van de Beversport omdat Kathmandu niet zo mee wilde werken en hun fout niet wilde erkennen. Het werd dus een dure grap E 600,- aan schoenen en de rest van de kosten. In de periode dat ik in Nederland was heb ik nog twee healing tao trainings meegedaan.
9 juni
Dat was fijn en woensdag 9 mei vertrok ik met Middelkoop Transport naar Metz. Midden in de nacht kreeg ik een lift van Cois naar Chalon. Naar een paar uur slapen in de cabine ben ik met een ander auto naar het station gebracht, waar ik de trein tot Nevers naam. Dat ging flitsend.
10 juni Nevers Aankomst in Nevers om 17.30 uur.
De camping bleek opgeheven. Ik naar de nonnen. Ondanks dat er plek was kreeg ik geen slaapplaats. Na 36 uur op mijn benen gestaan was ik moe, wilde slapen. De non weigerde alles, ook bellen voor een andere plek of tent in de tuin. Ik moest maar in het park gaan staan en het was mijn probleem. Dus werd het haar probleem toen ik in de tuin op een bank ging zitten en niet weg wilde. Na mij te bedreigen met een herdershond mijn papieren op de grond te gooien en te dreigen met de politie kwam die ook. Met de politieauto werd ik afgevoerd naar de jachthaven waar ik illegaal mocht kamperen.
11 juni Yopson (boven Magny-Cours) 8 km
Na een hele natte nacht ben ik vertrokken en gelopen tot Yopson, daar mocht ik in de tuin slapen, kon eten krijgen en ze hadden ook twee slaapkamers. Bleek dat er naast de tuin nog een verstopte lavoir zat.
|
|
|
12 juni Saint-Pierre-le-Moûtier 21 km
Vertrokken uit Ypson, het was weer warm. Voorbij Magny-Cours ontdekte ik een groep mensen vissers met een barbecue. Ik kreeg te eten, te drinken. Ze wilden van alles horen en zelfs wilden ze mijn etensvoorraad voor onderweg aanvullen. Ook kon ik onderdak krijgen en wilden ze me met de auto wegbrengen naar Saint-Pierre-le-Moûtier, maar ik ging lopen. Vlak voor St. Pierre bleek de camping dicht en fond ik een mooi landje. Daar heb ik overnacht.
|
13 juni Le Veurdre 10 km
Na bodschapen te hebben gedaan bij een hele grote Artac supermarkt ben ik gaan lopen. In St. Pierre ontmoete ik Marcel en moest mee naar zijn huis, wat even verder op de route lag. Hij was apetrots op zijn weesplanten. Hollandse skunk. Die moest ik natuurlijk bewonderen. Na de lunch bij Marcel doorgelopen. Mijn nieuwe loopsokken stinken als een beerput, dus besloot ik in Le Veudre naar een camping te gaan om te douchen en kleren te wassen - en ze terug te sturen. Op de camping waar ik gratis mocht staan ontmoette ik mensen uit Den Haag. Die hebben weer spullen meegenomen. In Le Veurdre is geen bank.
14 juni Moulin Barat 2,5 km
Nadat mijn kleren droog waren ben ik vertrokken. De IJsbeer heb ik weggegeven aan Camil van 2 jaar. Onderweg had ik last van mijn pink tenen en opgezette voeten. Door het openknippen had ik last met lopen en sowieso had ik weinig energie vandaag. Toen ik bij Moulin Barat de weg niet kon vinden werd ik uitgenodigd voor de koffie bij Maria uit Ierland. Dat werd al snel een uitgebreid gesprek over alles wat ons bezighoud en we hadden veel dingen gemeen. Dus kon ik mee eten en blijven slapen in huis of op het eiland naast de molen of op het land naast de rivier. Ik besloot in huis te slapen. Op termijn willen ze een gites maken voor pelgrims.
Dinsdag 15 juni Valingy
Van Moulin Barat ben ik naar Valingy gelopen. Dat was een pittige tippel. Ik kwam er ook pas na 20.00 aan. In Valingy was geen camping en langs de weg stond een bordje dat kamperen op het openbare terrein niet toegestaan was. Onderweg had ik ontdekt dat de lijm van mijn nieuwe schoenen al begon los te laten en ik had erg veel last van sokken, schoenen en voeten, maar niet meer van die hielen. Dat was tenminste winst. Na een telefoontje op snor naar een landje. En ja hoor een oprit naar een wei waar een aantal lama's stonden. De buurman ging naar de boer met de vraag of ik daar mocht staan. En zo kamperen met Lama's dat had ik nog niet eerder gedaan. De buurvrouw van de overkant kwam met van alles en nog wat aanzetten, en de volgende ochtend zou ik bij haar koffie gaan drinken, ook de boer kwam vragen of ik koffie wilde. Dus deze camping was weer helemaal goud.
Woensdag 16 juni Charenton-du-Cher
Het was bloedheet toen ik uit Valingy vertrok en onderweg veel keren gestopt. Door de mooie avondzon liep ik door de akkers tot ik Charenton-du-Cher bereikte. Ik ging op een grasveldje koffie zetten tegenover een aantal villa's om daarna eens rustig te gaan zoeken naar een slaapplaats. Ik had mijn spullen nog niet uitgepakt of er kwam een dame aan. Of ik wellicht op een stoel in de tuin wilde zitten? Ja hoor. En weet u misschien ook een plekje voor mijn kleine tentje voor een nacht? Nu dat werd snel geregeld. Tent in de tuin. De dame ging een gehele maaltijd maken en ik werd behoorlijk verwend.
Donderdag 17 juni Saint-Amand-Montrond
Opnieuw was het bloedheet. 10 kilometer naar Saint-Amand-Montrond. Daar wilde ik naar een camping om mijn kleren te wassen en te douchen. Onderweg 10 kilometer langs een kanaaltje zeg maar sloot waar niks gebeurd. Robert had me ooit uitgelegd dat ik mijn haren kon knippen met het schaartje van mijn zakmes. Dus onder een boom zat ik te balen van die lange natte slierten haren, en hop daar ging het schaartje. Ik was helemaal zoet, het was vrij kort toen ik in mijn kleine spiegeltje keek. Elke keer een stukje lopen. Zitten en weer met dat schaartje in de weer. Het eindigde toen ik de lengte van de breedte van het schaartje had 1 minimeter. Ik voelde me net Jip en Janneke die kappertje speelden. Een maal in Saint-Amand-Montrond aangekomen werd ik een beetje huiverig. Ik zag er niet uit. Bij de plaatselijke Tabac-Bar op het terras gaan zitten. Ze waren wel erg stil en veel kijken. O.o. als dit maar geen verkeerde uitwerking heeft. Ik op weg naar de camping, die bestond en was ook open. Op de camping vroeg ik aan mijn Hollandse buren wat ze van mijn haar vonden. En die vertelde dat ik net een monnik was. Nu ja ook goed. Ik ben tenslotte een taoist, dus dat is niet erg. Volgende dag rustig aan gedaan. Wilde mijn voeten wat rust geven en in St. Amand wat spullen kopen.
Vrijdag 18 juni Franeux
Blijven op de camping wilde ik niet, dus ik vertrok pas laat. Onderweg weer veel last van mijn pinketenen, het schoot niet op. 8 km op mijn sandalen doorgeëtterd tot ik om 22.00 bij een bos kwam, Daar wilde ik niet meer doorheen. Het was te laat om onderdak te vragen, en dus besloot ik maar in de berm van de weg voor een kasteeltje 111Cte gaan staan. De waakhond had me al gehoord. Ik hoopte dat de bewoners poolshoogte kwamen nemen. Maar nee. Dus ik sliep waakzaam in de berm langs de weg. Volgende ochtend hoorde ik een auto vertrekken. Ik eruit, spullen ingepakt en vlak daarna arriveert er een auto. Ziet dat ik bijna ingepakt ben, keert om en vertrekt weer.
Zaterdag 19 juni Le Châtelet
Ik ben nu gedwongen weer vroeg op pad. Het is raar weer, regenachtig en trui aan trui uit weer. Met de voeten gaat het beter, minder slecht. Het is een saaie dag, dorpjes zijn losse huizen. Landschap vervelend en het weer ook. Ik kom bij de camping DACHT IK. Er bleek geen camping te bestaan, vertelde de buurman. En ik had nog wel een rustdag bedacht. Nu er was wel een sportveld, daar kon ik wel voor op het veld. Dus ik met de rugzak, door de greppel langs het hek, op het sportveld. Water, gras en uit het zicht van de weg. Goeie supermarkt. Boodschappen gedaan en morgen dagje rust op het voetbalveld. De voeten waren blij. Ik ook want ik heb de tussenzooltjes eruit gehaald en heb meer ruimte.
Zondag 20 juni Le Châtelet
Zo gezegd zo gedaan. Dagje rust, en beetje tutten en kleren wassen voor zover dat lukt in een klein pannetje en een plastic zak. De plaatselijke jeugd is ook op het terrein, maar ik heb geen enkele hinder van ze. En zij niet van mij. Maandag weer vol goede moed op pad.
Maandag 21 juni
Vandaag gaat het goed met voeten, schoenen en sokken. De tussenzolen zijn eruit. De zolen in zout gewassen en ik heb wollen sokken. Met mooi weer en niet te warm loop ik 20 km tot aan La Chaumet du bois. Een klein gehuchtje met geen winkels en geen diensten, dus een mooi landje naast een tuin. Vlees, kippenpoten, yoghurt, brood, fruit. Ik heb er weinig last van. Tijdens het lopen ben ik veel aan het zingen. Loop met stokken, zonder stokken, 1 stok. Van alles een beetje. Op tijd stoppen, rust nemen en geen last van nek schouders, rug of spieren. Onderweg in Chateaumeillant bezoek ik de kerk. Opvallend hoe weinig kerken er open zijn. Bij deze brandt ik een paar kaarsjes. Ook één voor Jacques uit Terneuzen, voor als hij toch weer besluit om zijn tocht af te maken. Jacques, ik heb er geen spijt van dat ik door gegaan ben. Het is zo mooi onderweg en zo heerlijk rustig. Campings mijden, dat is voor mij het beste.
Dinsdag 22 juni La Chartre
Van La Chaumet du bois naar La Chartre. Een camping hoef ik niet. Onderweg kom ik door een paar fantastische plaatsjes waar hele mooie openbare toiletten zijn en restaurantjes. Kom langs Chateaus als ik besluit iets anders te lopen dan de kaart. In La Chartre naar de post. Zou mijn regenbroek inmiddels zijn gearriveerd? Post pakket uit Nederland? Ja, 1 pakket. En die andere? uit Vezelay. Nee niks. De dame gaat bellen. De regenbroek die inmiddels de pelgrim per post is geworden blijkt naar le Blanc te zijn verzonden. Dat is 80 km de verkeerde kant op. Nu dan maar naar La Souterraine. Ik wil douchen. Vraag bij de Gendarmerie of ze me kunnen vertellen waar een douche is. Achter de kerk bij de Abri pour une nuit wordt me verteld. Met dat korte koppie dachten ze vast dat ik een man was. Aangekomen bij de abri, zegt de beheerder, nee dit is een plek voor heren, dames moeten ergens anders overnachten. Nee meneer alleen douchen. Okee dat kan wel. Schoon gedoucht, even eten bij een restaurant, vertrek ik pas na 20.00 Waar naar toe maakt me niet uit als ik maar een plekje vind voor de tent. 4 km buiten la Chartre vind ik een plek. Vraag een mevrouw of ik daar mag staan, en zij brengt me naar de overkant waar een doof gezinnetje woont. Mijn tent kan aan de rivier. Ik sta nog geen half uur, het wordt inmiddels donker, heel harde wind en floeps daar gaat de tent. Haringen zoek. Regenen, onweren heel verschrikkelijk. De tent weer vastgezet en alle spullen in de rugzak, ik tel de km dat het onweer weg is. Het voelt niet goed en die doven horen me niet als ik aan de deur sta. Nu afwachten maar. Om 1.00 wordt het rustig en kan ik eindelijk slapen.
Woensdag 23 juni. Neuvy-St.-Sépulchre
Als ik wakker wordt is het koud. Harde wind tegen, en ik ben gebroken. Ik voel me duizelig. Tijd om even op de noodrem te gaan. Na een ontbijtje met het doven gezin en overbuurvrouw vertrek ik. Aangekomen bij een benzine station vraag ik een vrachtwagen of ik mee mag. Hij reageert wat raar, dus ik loop door. Even later stopt de vrachtwagen midden op de weg, ik mijn rugzak er in, dat is geen pretje 18 kilo boven je hoofd. Toch gelukt, en mee naar Neuvy. Daar is een Routier restaurant, waar ik eerst maar een rustig ga zitten overdenken of ik wacht tot de wind gaat liggen of wat ik verder ga doen die dag. Toen kwamen er 2 Franse pelgrims binnen. Met hen ben ik naar de camping gegaan. Op de camping bleef het maar waaien en raar doen met het weer. Ik ga mijn kleren wassen en laat mijn spullen ingepakt, klaar voor vertrek. Uiteindelijk zet ik toch mijn tent op en met een fietser uit Arnhem ga ik een technische inspectie houden, want hij lekte gisteren ook behoorlijk, en hoe kan ie beter geschoord worden? Gebruikaanwijzing nooit gelezen. Na informatie van Beversport, bel ik een sportzaak in la Chartre en uiteindelijk kan ik bij de drogist een bus impregneer spray krijgen.
Donderdag 24 juni Orsennes
Het is vandaag weer goed weer. Op naar Gargilesse. In Neuvy kon ik geen gas krijgen, ook niet in Mouhers en Cluis. In Gargilesse zijn geen winkels dus om lopen maar via Orsennes. 20 km gelopen. Het lopen gaat steeds beter en met de voeten ook gelukkig. Het begint hier een erg mooi gebied te worden. In Orsennes kan ik achter het sportveld, dus dat is weer goed geregeld. De buurvrouw komt wel even poolshoogte nemen. Maar pelgrim, tuurlijk geen enkel probleem.
Vrijdag 25 juni. La Souterraine
In Orsennes probeer ik gas te krijgen. Nee in Eguzon. Bank, nee Eguzon. Michelin kaart. Ook niet meer in de handel. En toch na een beetje speuren vind hij de 322 die ik nodig heb, en die krijg ik gratis mee. Op naar Eguzon. Fantastische weg mooie vergezichten. Mooi weer en niet te warm. In Eguzon een grote domper. Geen gas. Wel een grote super U supermarkt die alle soorten gas verkoopt behalve klikgas. CV 270. De Vival belt een bedrijf die me 4 km laat lopen voor niks. En als ik terug kom bij de Vival om mijn rugzak op te halen, weet ik het even niet meer. Ik besluit maar op een terras te gaan zitten en even na te denken. Een klant begint over de trein. He de trein naar La Souteraine. Lopen is nog een dag, dan is het zondag. Zonder gas tot maandag lijkt me niks. Op het terras vraag ik wanneer er een trein gaat. Nu over een kwartier en waar is het station? 3 kilometer verder. Onmogelijk zeg ik. O er was wel iemand die me met de auto wilde brengen. Dus hup naar de trein en hup in de trein. Aangekomen in La Souteraine, weer hup in een auto van een man die ik onderweg had ontmoet en 1 minuut voor sluitingstijd stond ik in de Hyper Champion en warempel. GAS. Op naar de camping en morgen maar eens een dagje rust en naar de post, zou de pelgrim per post nu ook in La Souteraine zijn?
Zaterdag 26 juni La Souterraine
Vannacht weinig geslapen, een fabriek naast de camping en de plaatselijke jeugd met hun boem boem boem techno muziek op het eiland naast de camping. Op naar de post. Ja joh, mijn regenbroek is gearriveerd. Toppie. Lekker de stad in boodschapjes gedaan, morgen weer op pad. Op de camping lekker genoten van het weer en de bomen op mijn kaveltje. Mijn bagage weer eens kritisch doorgekeken wat er toch nog uit kan, want een paar kilo wil ik wel graag kwijt.
Zondag 27 juni Chamborand
Vannacht opnieuw weinig geslapen, ook al was ik bij de jeugd geweest om te vertellen dat ik wel graag wilde slapen op de camping en kon ik haschisch cocaïne, bier, XTC krijgen, want ze hadden feest en ik was Hollands dus drugs. Nu nee, te veel vrienden op het kerkhof met drugs. En of de bas wat minder mocht. Die bongo's dat vond ik perfect maar die techno, liever iets anders. Ze waren wel zoet, een tijd lang hebben ze de muziek uit gehad, maar ja stronken en vergeten? Na weer een rampenacht toch nog wat uitgeslapen en gelopen door hele mooie gehuchtjes naar Chamborand. In Chamborand kreeg ik een maaltijd aangeboden van de klanten, dus dat werd gezellig met zijn zessen eten, de tent mocht in de tuin. Trouwens ik mocht ook wel bij de vrijgezelle patron in huis, waar ik voor bedankte, en de volgende morgen een ontbijtje van de patron. Het weer blijft maar mooi en lijkt steeds warmer te worden.
Maandagavond 28 juni L'Abbye 16 km
Vroeg op. De tent stond er halfbakken bij. Na een ontbijtje naar Chatelus- le Marcheix. Het is bloedheet en de route klimt behoorlijk. In Benevant moet ik wachten tot de Champion open gaat. Tijdens het wachten werd ik uitgenodigd bij aardige mensen en kreeg ik fruit en brood. Dan door naar het volgende dorp. In l'Abbye zie ik een mooi veldje waar ik m'n tent opzet. Er vliegt hier iets raars door de lucht, het lijkt wel een helikopter! Een zwart beest ongeveer 7 cm groot. Hij lijkt de tent wel aan te vallen. Ik doe snel de tent dicht en hoop dat hij verdwijnt. In de omgeving hoor ik ook honden blaffen en andere geluiden. Ik vind het hier unheimlisch.
dinsdagmorgen 29 juni
Vanmorgen om half tien vertrokken. Er komen twee Fransen voorbij. Dat blijken Annie en Bernard te zijn. We lopen gezamenlijk op totdat blijkt dat zij op de verkeerde route zitten. Ik ga door naar Chatelus waar geen winkel te bekennen is en de volgende dorpen ziet het er ook niet zo goed uit. Het is mega heet, ik ben moe maar toch wil ik de volgende 10 km nog doen. Chatelus le Marcheix is een flop, geen winkels en brood niet te krijgen. Tot St. Leonard is het ook al niks wat winkels betreft. Ik ben dus gewaarschuwd. Maar in Billonges is een restaurant waar ik voor 10 Euro heerlijk heb gegeten en gedronken en de tent mag in de tuin. De tent staat weliswaar een beetje schuin, maar het is een gezellige beestenbende honden, kippen en koeien. Ik kijk uit op een vallei en de lucht wordt helemaal rood. Dat klimmen met die stokken heb ik helemaal door. Ik loop meer op de kracht van mijn armen dan mijn benen en ik ren naar boven als een aap.
Woensdag 30 juni St.Leonard de Noblat
Vanmorgen met brood van het restaurant vertrokken. En wie liepen daar nu weer? Die mensen was ik al twee keer eerder tegen gekomen. Het bleek dat ze dagjes schelpenpad lopen en s'avonds met de auto opgehaald worden en naar een hotel gebracht. Zeg maar een soort St.Jacques toeristen. Ik liep nu met die drie en hoe kom ik daar weer vanaf. Bij de camping van de Pont du Dognon waar het een idyllisch plekje is (aanrader) heb ik maar pauze genomen en koffie gezet. Daarna heb ik ze niet meer gezien. In Chatelet mijn laatste geld aan een maaltijd uitgegeven en het was zo snikheet dat ik pas om vier uur weer verder kon. Pas om 7 uur zag ik de kerk van St. Leonard. Daar heb ik bij Hollanders in de tuin gestaan en mocht ik naar het voetbal kijken. Dat werd dus gezellige avond.
Donderdag 1 juli.
Vanmorgen behoorlijke regenbui, tent zeiknat ingepakt en naar het stadje gelopen nadat ik een Hollands ontbijtje had gekregen en brood mee voor onderweg. St. Leonard is een leuk stadje wel klein maar zeker de moeite waard. Vanmiddag weer vertrokken richting Limoges. Ik had 10 km in gedachten een beetje rustig aan en morgen niet in Limoges overnachten, want ze hebben geen camping en bij de nonnen geloof ik wel. De route uit St. Leonard uit is heel erg mooi, daarna veel bomen en hier en daar een huis. Er stond veel wind en het was bijna allemaal omhoog. Het restaurant was dicht, die werken alleen nog maar een paar middagen per week en ik sta nu bij de kerk op het veld met uitzicht op de vallei. Wat ik merk onder en na het lopen is dat het belangrijk is om de heupen los te slaan, gif eruit te schoppen en voeten, enkels en knieën goed te trainen. Ik voel me wonderbaarlijk fit aan het einde van de dag en mijn darmen doen ook heel braaf hun werk ondanks al dat kraanwater. Flessenwater drink ik heel soms en als het vies smaakt doe ik er een vitamine C bruistablet in. Daar moet je niet teveel van nemen want daar zit Sacharine in, dat is weer troep. Onderweg had ik nog een kameraadje, een zwart hondje die ik Ollie noemde. Na 4 km ging ie weer terug naar huis, ik was er net aan gewend dat we samen verder zouden.
Vrijdag 2 juli Aixe-sur-Vienne (Haute-Vienne) - 23,5 km
Vanmorgen naar Limoges gelopen. In Limoges rond gekeken. Een fantastisch klein IJsbeertje gekocht van porselein (porselein stad!) en ik ben bijna op de helft van mijn route. Limoges is te groot voor deze pelgrim. Einde van de dag doorgelopen naar Aixe-sur-Vienne. Een camping met een stuk grond aan de rivier. Samen met een engelse jongen een feestje en een leuke avond gehad en mijn kleren maar eens in de wasmachine gewassen. Omdat er veel GSM straling van de overkant komt heb ik mijn tent achter de boom gezet. Volgende ochtend mijn IJsbeer meegegeven met een stel caravaners en ontbijten bij een ander Hollands paar. Na een ochtend rustig aan ben ik vertrokken richting le Cars.
Zaterdagdag 3 juli Flavignac (Haute-Vienne) 15 km (1281 km)
Het was een pittige tocht bloedheet en veel wind, uiteindelijk in Flavignac naar de camping aan het meer. Het werd een horror-nacht. Ik stond moederziel alleen en de boem, boem, boem jeugd stond vlak naast de camping te vervelen. Ik werd geïntimideerd doordat ze de boel kwamen afleggen en over het terrein banjeren. S'nachts allerlei auto's - dus weinig geslapen en veel stress. Toen de dame van de camping de volgende morgen geld kwam innen had ik weinig zin hiervoor te betalen en dat hoefde ook niet.
Zondagdag 4 juli Firbeix (Dordogne) - 21 km
Het was alweer snikheet. In Le Cars op zondagmorgen kon ik gelukkig boodschappen doen en rustig ontbijten. Door de hitte naar Chalus onderweg, in het bos klopte de wegwijzer niet, dus kwam ik bij Le Mazaubert uit het bos. De mevrouw van het huis vertelde dat dit steeds gebeurt. Naja, ze was wel aardig. In Chalus was er maar een terras open daar bestelde ik koffie, niet te drinken en ook nog een rat over het terras de zaak binnen. Dus reden genoeg om tegen 18.00 uur tabe te zeggen en door te lopen. Ik wilde ook graag de Dordogne en de ondergaande zon halen, langs een paar meertjes en dwars overdwars over het struikgewas en bergje over dan ben ik weer helemaal blij. In Firbeix kon ik op een landje achter de kerk overnachten. Vette onweersbuien.
Maandag 5 juli Le Chaternet las Combas (Dordogne) 21 km
In Firbeix ontmoette ik 2 pelgrims uit België met een hond. Doorgelopen naar La Coquille een stuk Randonees en daarna via de weg. In la Coquille even rondgekeken, boodschappen gedaan en weer verder. Op de kaart zag ik La Vallade. Tom uit Amsterdam heeft daar een huis. Ik zoeken in het telefoonboek, Nederlanders gebeld, die vertelde dat er meer Vallades waren - jammer, was leuk gewest. Tom en Pauline kenden ze niet. Het was een wat karig gebied voor onderdak. Doorgelopen. Onderweg aan een kersenplukboer kersen gevraagd en uiteindelijk toen de lucht zwart werd bij een boer aangeklopt. Ik mocht achter het graan naast de koeien bij een groepje bomen staan met de tent. Toppie. In de tent was ik aan het schrijven toen ik een boel geritsel hoorde en de vloer was ineens hard in plaats van zacht. Een slang? En wat doe je dan? Nu uit de tent en meppen met de stock. Even later voelde ik niks meer. Maar ik was wel een beetje geschrokken. De Hollander in St. Leonard had me al gewaarschuwd. Nooit naast een houtstapel want daar zitten slangen.
Dinsdag 6-7 juli Thiviers (Dordogne) 10 km
Het onweer van gisteren was uitgebleven, maar nu was het flink benauwd. Mijn brood was op en tot Thiviers niks meer. Op water en vitamine C gaan lopen. Vrij snel liep ik tot vlak voor Thiviers toen werd het zwart voor mijn ogen en in de berm viel ik in slaap. Maar het was ook begonnen te regenen, dus nog even op het tandvlees door. In Thiviers de Champion Supermarkt was al dicht. Maar ik moet wel even snel brood en kaas pakken. Eerst broodjes opeten en daarna plat du jour want een normale warme maaltijd was alweer 6 dagen geleden. De rest uit blik. Het begon te regenen. Ik liet de dame van het restaurant bellen. Later ben ik zelf gaan bellen. Pelgrims onderdak 10,- euro dat doe ik niet. Naar de Marie, weer die Gite, naar de VVV, weer die Gite. Uiteindelijk kwam ik terecht bij Center du Plantage. Toppie. Cultureel centrum waar een Algerijnse dame met kinderengroep uit Parijs vakantie hielden. Ik kreeg diner, ontbijt en slapen van de twee heren die daar wonen. Kleren gewassen, gedoucht, stroom en fantastische kamer - gratis. Zij waren wel verbaasd dat de Marie hun naam niet noemde.
|
